Harun Farocki (1944-2014), geboren in Neutitschein (tegenwoordig Nový Jičín, Tsjechië), was een Duitse filmmaker, docent en auteur. In de jaren ‘60 begon Farocki films te maken waarin hij de constructie en betekenis van beelden in het dagelijks leven ter discussie stelde. Met meer dan 120 films en installaties speelde Farocki een pioniersrol in het blootleggen van de onderliggende sociale, politieke en technologische structuren waarin beelden worden geproduceerd en verspreid. Zijn werk blijft zeer relevant in de huidige, door beelden doordrenkte samenlevingen.
Deze verzameling films, lopend van eind jaren '60 tot begin jaren 2000, belicht de rode draad die door Farocki’s gehele filmografie loopt. Hoe wordt de werkelijkheid geconstrueerd? Hoe bepaalt onze waarneming ons wereldbeeld? Hoe wordt deze waarneming beïnvloed door de voortdurende stroom van beelden? Elke film stelt op zijn eigen manier deze vragen, toegepast op urgente maatschappelijke kwesties. Van napalm tot winkelcentra: Farocki daagt vanzelfsprekende aannames uit en deconstrueert zo onze waarneming van het dagelijks leven.
Hoe breng je de wreedheid van napalm in beeld zonder dat de kijker weg te laten kijken? Een analytische ontleding van moderne oorlogsvoering, waarin de afgebakende rollen van wetenschappers en ingenieurs bij de productie van nucleaire wapens onderzocht worden en het verband tussen industrie, politiek en geweld aan het licht wordt gebracht.
Gedurende vier dagen maken een kleine ploeg en een model de coverfoto voor het tijdschrift Playboy in een studio in München. Een kundig verslag van de enscenering van een ogenschijnlijk spontane fantasie.
Aan de hand van een reeks beelden met een sterke historische lading, waaronder luchtfoto’s van Auschwitz en archiefbeelden uit het koloniale Algerije, onderzoekt deze documentaire hoe het zien, vastleggen en interpreteren van beelden ons begrip van de geschiedenis en het heden vormgeeft.
Boekarest, 1989. Vanaf het balkon van het Huis van het volk houdt de Roemeense dictator Nicolae Ceausescu zijn laatste openbare toespraak, voordat hij door een protesterende menigte wordt onderbroken. Vier dagen later wordt hij geëxecuteerd; zijn val luidt het begin van een nieuw tijdperk in. Een essayistische documentaire die onderzoekt hoe een revolutie via beelden werd weergegeven.
Van de fabriekspoorten in de eerste beelden van de gebroeders Lumière tot de industriële landschappen van de twintigste eeuw: de fabriek en haar arbeiders zijn een terugkerend thema doorheen de filmgeschiedenis. Een zorgvuldige montage onthult de historische verwevenheid van film en het industriële kapitalisme.
Door middel van een montage van filmfragmenten onderzoekt deze documentaire hoe handen op het scherm betekenis creëren, emoties verraden en getuigen.
Winkelcentra zijn een vertrouwd onderdeel van het hedendaagse leven geworden, een onvermijdelijk aspect van de consumentenervaring. Een analytische documentaire die onderzoekt hoe deze ogenschijnlijk aangename omgevingen zorgvuldig zijn ontworpen om consumptie te stimuleren, door middel van strategische planning, marketing en toezicht.