In de slaapkamer van een kleine flat in La Mosson, een buitenwijk van Montpellier in Frankrijk, komen Luisa en haar nichten samen aan de vooravond van een Roma-bruiloft om te praten over hun dromen en verlangens, de tradities waarin ze zijn opgegroeid en de mogelijkheden van een geëmancipeerd leven. Voor Luisa is het zingen van flamenco een ritueel geworden dat een ruimte van vrijheid opent. Deze intieme korte documentaire, geschreven in samenwerking met de vrouwen die erin verschijnen, beweegt zich op het ritme van de palmas en de duende van de flamenco. Marthe Perret schetst een portret van vrouwen die bruisen van levenslust en paradoxen, door de lens van een camera die meedanst en vooral: luistert.